معجزه امر مهمی برای اثبات ادعای پیامبری است. ازاینرو از جهات مختلف به چالش کشیده شده است. یکی از این چالشها، ناسازگاری معجزه با قانون علییت میباشد. این مقاله درصدد است تا با روش نقلی و رویکرد توصیفی تحلیلی بر اساس اسناد کتابخانهای، دیدگاههای مختلف فرقههایی همچون امامیه و اشاعره و معتزله را در مورد نسبت اعجاز و قانون علییت بررسی کرده و درنهایت، با توجه به نظرات مطرحشده، بر دیدگاه صحیحتر، صحه گذارد. با بررسی نظرات سه گروه، معلوم شد،اشاعره که تنها سبب پدید آمدن اشیاء و یگانه عامل تنظیم روابط بین آنها را خدای سبحان میدانند، اصل علیت را زیر سؤال بردهاند، اما استدلالات معتزله در این خصوص پایه و اساسی نداشته و قابل دفاع نیست؛ متکلمین امامیه، اعجاز را نقض قانون علیت ندانسته؛ بلکه معتقدند معجزه، علتی ناشناخته دارد که در این خصوص نظرات علمای بزرگ و صاحبنظری، ازجمله مصباح یزدی، جوادیآملی و سبحانی، موردبحث قرار گرفت.
