برخی بر این باورند که علم خداوند منشأ هستی ممکنات است لذا انسان‌ها در افعال اختیاری خود مجبورند. درنتیجه نقشی در تعیین سرنوشت خود در جوامع ندارند؛ بنابراین چگونگی فهم قضا و قدر در پیشرفت و انحطاط امت‌ها مؤثر است. پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر اعتقاد به قضا و قدر بر روی جوامع و افراد انجام‌شده است. ضرورت پژوهش به این دلیل است که قضا و قدر همیشه در جوامع موردتوجه قرارگرفته. توجه به آثار و نتایج قضا و قدر نشان می‌دهد حاکمان جور پیوسته برای توجیه اعمال قدرت ظالمانه خود جبرگرایی را رواج داده و این مسئله را دستاویزی برای مشروعیت بخشیدن به حکومت خود قراردادند. این مقاله با روش توصیفی _ تحلیلی با روش کیفی تحلیل محتوا است. نوشتار حاضر بابیان برخی آثار روشن می‌کند درک صحیح از این عقیده می‌تواند رشد و تعالی برای جوامع به ارمغان بیاورد. مردم را از رکون و سستی برهاند و توجه به باری‌تعالی را در زندگی جاری نماید. این امر اعتقادی موجب تقویت تزکیه نفس و انجام رفتار صادقانه و ایجاد یک زندگی توحیدی خواهد شد.