براهین اثبات خدا، استدلالهایی برای اثبات وجود خدا با روشهای عقلی هستند و اعتقاد به وجود خدا مهمترین عقیده دینی نزد پیروان ادیان الهی به شمار میآید. به همین دلیل در دورههای مختلف، اندیشمندان در تلاش بودهاند تا صورتبندی قابل قبولی برای استدلالهای اثبات خدا ارائه کنند. مقاله حاضر به بررسی تطبیقی اثبات وجود خداوند بهعنوان یک موضوع قابل استدلال در منابع قرآن کریم و کتاب تجرید پرداخته که دراینباره در قرآن کریم بین مفسرین اختلافنظر وجود دارد که به بررسی دیدگاه سه گروه از مفسران پرداختهشده است: 1- مفسرانی که بر این باورند که برخی آیات بر اثبات وجود خدا دلالت میکند 2- مفسرانی که معتقد هستند در قرآن براهین اثبات وجود خدا وجود ندارد 3- مفسرانی که به جمع دو نظر عدم استدلال و استدلال بر اثبات وجود خدا در قرآن معتقد هستند و در ادامه به بیان براهین امکان و وجوب، صدیقین، حدوث، فطرت، نظم و هدایت پرداختهشده است. در بخش دوم مقاله به بررسی برهان اثبات وجود خداوند در کتاب تجرید طبق نظر خواجهنصیرالدین طوسی پرداختهشده که تمام بحث را بر محور واجب و ممکن برده و برهانی که اقامه میکند برهان امکان و وجوب میباشد. نتیجه آنکه به براهین مختلفی در قرآن برای اثبات خداوند اشارهشده اما تنها نقطه اشتراک این براهین با نظر خواجه در تجرید، برهان امکان و وجوب است، البته به دلیل مشابهت بالای این برهان با برهان صدیقین، توجه به آن بهعنوان یکی دیگر از نقاط مشترک خالی از لطف نخواهد بود. برای تهیه این مقاله از روش جمعآوری کتابخانهای و روش تحقیق توصیفی و تحلیلی استفادهشده است.
