ولایت حضرت امیرالمؤمنین (ع) یکی از مسائل اختلافی میان امامیه و اهل تسنن است و در طول تاریخ هرکدام از طرفین به دنبال ادلهای برای مدعای خود بودهاند. یکی از ادلهای امامیه تمسک به آیه ولایت است؛ و چگونگی دلالت آیه شریفه بر مدعای مذکور از مسائلی است که امامیه به دنبال جواب آن بوده است. پژوهش پیش رو با روش توصیفی و تحلیلی، آیه شریفه را مورد تحلیل و بررسی قرار داده است و باورمند است که آیه شریفه بر شخص خاصی که در ظرف زمانی خاصی انگشتری خود را به مستمند عطا کرده دلالت دارد و با توجه به اشتراک معنوی واژه «ولی» و قرب مخصوصی که از آن فهمیده میشود؛ دلالت «ولی» بر نوع خاصی از تصرف و مالکیت تام خواهد بود و چنین تصرف خاصی از شئون ولایت و امامت حضرت علی (ع) خواهد بود
