نسبت میان دین و علم از مسائل چالشی میان اندیشمندان است بهگونهای که برخی بر تعارض میان این دو تأکید دارند و برخی دیگر درصدد تلائم میان دین و علم هستند. هدف ما در این پژوهش دستیابی به مدل جدیدی از نسبت میان دین و علم با توجه به نظرگاه آیتالله جوادیآملی و بر اساس روش توصیفی تحلیلی است. آیتالله جوادیآملی با عنایت و توجه به مبانی حکمت متعالیه و با باز تعریفی که از دین ارائه میدهد باورمند است که علومتجربی نهتنها تعارضی با دین ندارند بلکه کاشف از اراده تکوینی الهیاند. ازاینرو علومتجربی با کاربست عقل تجربی بهعنوان منبع معرفتی دین کاشف از حقایق تکوینی الهی و یکسره دینی خواهند بود. آیتالله جوادیآملی علوم انسانی را که ناظر به پدیدههای انسانی است را همسنگ با علومتجربی قرار نمیدهد و مدعی است که علوم انسانی چون ناظر به فعل انسان است ازاینرو ممکن است دینی باشند و ممکن است که در حوزه علوم اسلامی و دینی قرار نگیرند.
