این تحقیق با موضوع تبیین حقیقت حیات انسان در منظومه فکری علامه طباطبایی، با هدف ترسیم حقیقت حیات انسان در دنیا با روش توصیفی تحلیلی شکل گرفته است و قصد دارد زوایای پنهان ماهیت حیات انسانی را باتوجه به نظریه اعتباریات علامه طباطبایی مشخص کند. حیات انسان در نگاه علامه طباطبایی، صحنه‌ای نمایشی است که ترکیب‌شده از حقایق و اعتباریات در بستر نظام دنیایی که به‌علت نیاز بشری درهم‌آمیخته‌اند و انسان، در پی کمال خویش این مفاهیم اعتباری را حقیقت می‌بیند و سراسر زندگی خود را در پی رسیدن به این کمال مصروف می‌دارد و ناگهان در لحظه مرگ حقیقت سراب گونه این حیات را می‌بیند. علامه برخلاف دیگر محققان، فریب دنیا را تنها به‌علت اشتغال انسان به دنیا و غفلت از آخرت نمی‌داند؛ بلکه فریب دنیا را فریب ادراکی و گرایشی می‌داند که علت آن اشتباه‌گرفتن مفاهیم اعتباری و حقیقی باهم است و خود زمینه‌ساز اشتغال به دنیا و غفلت از آخرت می‌شود.
